Mijn rasmalai ziet er wat rommelig uit, ik vraag me af, waarom ze het op elke straathoek beter kunnen. Dat zal mijn ongeduldige aard wel zijn. Als werkende moeder en worldcook tegelijkertijd, moet ik altijd koken na het werk (werken na het koken zou niet voldoende resultaat opleveren voor mijn werkgever). Ik kook niet alleen Bangladeshi eten, maar heb ook in Bangladesh gewoond, en daar was het elke avond feest: anderhalf uur stroomstoring. En daar stond ik dan, te roeren, te kneden en te puffen bij kaarslicht. Want het recept moet vandaag nog af, tenslotte.